Ντίαρ Ντάιαρι,

Θαλασσινή μακαρονάδα?
Ναι ναι ξέρω, πάει το καλοκαίρι. Και χαίρομαι ΠΟΛΥ γι’αυτό!

Για να ξορκίσω λοιπόν το καλοκαίρι που πέρασε, θα σας πώ για μια μακαρονάδα με θαλασσινή γεύση και αρώματα.
Την έφτιαξε η χρυσοχέρα φιλενάδα μου η Μίνα το καλοκαίρι που με επισκέφτηκε. Μας ενθουσίασε και σας την προτείνω ανεπιφύλακτα!

Υλικά (για 4 άτομα)
—————————-

  • 1 πακέτο φετουτσίνι
  • 24 αχιβάδες (6 ανά άτομο), πολύ καλά πλυμμένα
  • 1 μεγάλο κόκκινο κρεμμύδι, κομμένο σε λεπτές ροδέλες και στη συνέχεια στα 3, ώστε κάθε κομμάτι να είναι σαν ένα μικρό stick
  • 1 σκελίδα σκόρδο
  • 2-3 κουταλιές της σούπας φρέσκια ρίγανη ψιλοκομμένη
  • ξύσμα από 2 λεμόνια
  • αρκετός μαϊντανός
  • 1 κούπα λευκό κρασί
  • ελαιόλαδο
  • 2 κουταλιές της σούπας βούτυρο

Εκτέλεση
————–






  1. Βάζουμε σε μια μεγαλη κατσαρόλα αρκετό ελαιόλαδο, ώστε να καλύπτει τον πάτο, και τις 2 κουταλιές βούτυρο.
  2. Μόλις λιώσει το βούτυρο προσθέτουμε το κρεμμύδι και το αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά να γλυκάνει και να δώσει το άρωμά του χωρίς να καεί.
  3. Προσθέτουμε το κρασί και τις αχιβάδες (αφού τις έχουμε πλύνει πάρα πολύ καλά).
  4. Ρίχνουμε τη φρέσκια ρίγανη και το σκόρδο και σκεπάζουμε την κατσαρόλα με το καπάκι για να ανοίξουν οι αχιβάδες. Όσα δεν ανοίξουν τα αφαιρούμε από την κατσαρόλα και τα πετάμε.
  5. Όταν το κρασί έχει αναμειχθεί με το ζουμί από τις αχιβάδες, προσθέτουμε ξύσμα λεμονιού και τον μαϊντανό.
  6. Ανακατεύουμε όλα τα υλικά αλλά δεν αφήνουμε να βράσουν πολύ για να μείνει αρκετό ζουμάκι.
  7. Παράλληλα βράζουμε τα μακαρόνια με λίγο αλάτι σε μια κατσαρόλα. Τα σουρώνουμε και τα προσθέτουμε στην κατσαρόλα με τις αχιβάδες αναμειγνύνοντας καλά με όλα τα υλικά.
  8. Αν το μείγμα έχει παραβράσει και δεν έχουμε αρκετό ζουμάκι, προσθέτουμε 2 κουταλιές βούτυρο πάνω από τα ζεστά μακαρόνια και ανακατεύουμε να λιώσει για να μην κολλήσουν.
  9. Σερβίρουμε με μπόλικο μαϊντανό και παρμεζάνα και τρώμε όσο είναι ζεστά!

Το γεύμα γίνεται πολύ παιχνιδιάρικο αν σερβίρουμε μαζί με τα κέλυφη, μιας και χρειάζεται να βάλεις χεράκι και να ρουφήξεις το ζουμί που έχει τρυπώσει.

Μη φοβάστε να αφήνετε πού και πού στην άκρη το πηρούνι και να τρώτε αν χρειαστεί και λίγο με τα χέρια. Να το ζείτε το φαγητό!
Σε άλλες κουζίνες (αιθιοπικό, μαροκινό) δεν έχουν καν μαχαιροπήρουνα και χρησιμοποιούν ζυμάρι για να αγκαλιάσουν μια μπουκιά και να την απολαύσουν!

Με αυτή τη συνταγή ξεκινάω επισήμως τη νέα χρονιά στο blog!
Αλλά πριν κλείσω να σας πω για το φθινόπωρο!!
Φέτος συνειδητοποίησα ότι είμαι φθινοπωρινό παιδί.
Λατρεύω την ελαφριά ψυχρούλα που πιάνει και σε κάνει να αναζητάς ζεστασιά σε μια ψιλή ζακετούλα.
Λατρεύω το χρώμα των κοκκινο-κίτρινων πεσμένων φύλλων.
Λατρεύω τη μυρωδιά της γής από την πρώτη βροχή και τον ήχο που κάνουν οι ψιχάλες της πάνω στο παράθυρο.
Λατρεύω τις μηλόπιτες και τις αχλαδόπιτες.
Τις πορτοκαλί κολοκύθες.
Τα πρώτα ζεστά ροφήματα.
Τον ήλιο μέσα από τα κίτρινα δέντρα.
Τις μνήμες από τα ξυσμένα μολύβια που κάποτε σήμαιναν την αρχή της σχολικής χρονιάς.
Τα πρώτα επεισόδια των αγαπημένων μου σειρών.
Το ότι αρχίζουμε να σχεδιάζουμε χειμερινές διακοπές, για το Thanksgiving, για τα Χριστούγεννα.
Όλα αυτά φέτος κατάλαβα πως τα χαίρομαι πολύ!
Ίσως μου αρέσει αυτή η εποχή επειδή έχω μια δόση έμφυτης μελαγχολίας μέσα μου.
Δεν ξέρω γιατί, μα αυτή τη φορά, περιμένοντάς το να έρθει πώς και πώς, το εκτίμησα πολύ!
Σας φιλώ και σας χαιρετώ…με μια φωτογραφία από τη γωνίτσα μου, δίπλα στο τζάμι, με την κουβερτούλα μου, ένα μπολ γιαουρτάκι με μέλι, κανέλα και μήλα, μια από τις αγαπημένες μου σειρές μυστηρίου, και τον ήχο της βροχής!
Γιορς
Τζενούλα

Πηγή: My Kitchen Diary, το προσωπικό blog της Jenny_G